News

တခါတုန်းက မိုက်ခရိုဖုန်းမလို၊ဆောင်းဘောက်မလိုပဲ ရေနဲ့ အသံထိန်းနိုင်ညှိနိုင်တဲ့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ လိပ်ခုံးခန်းမလေးတစ်ခု

Written by Aung Lay

ဒဏ္ဍရီထဲက ရေနဲ့ အသံထိန်းစနစ်

ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဝန်း ထဲမှာ ပြည်လမ်းပေါ်ကကြည့်ရင် လိပ်ခုံးခန်းမ လို့ခေါ်ဆိုတဲ့အဆောက်အုံငယ်တခုရှိခဲ့ဘူးတယ်။လိပ်ကျောကုန်းနဲ့တူတဲ့ အမိုးရယ်၊ရေကန်ငယ်လေးနဲ့ မြက်ခင်းပြင်လေးက လိပ်ခုံးခန်းမရဲ့ အလှကို ဖေါ်ညွှန်းနေပါတယ်။သူ့အနောက်ဘက်မှာ ဆေးတက္ကသိုလ် စာသင်ခန်းမ ၊ အရှေ့ဘက်မှာ အဆင့်မြင့်ပညာဦးစီးဌာန အဆောက်အအုံရှိတယ်။

လိပ်ခုံးခန်းမဟာ အနံံ ၉၃ပေ၊အလျား ၁၅၃ပေ ရှိပါတယ်(ဧရိယာစတုရန်းပေ ၁၄၂၂၉ ပေ ပါ)။

အဲဒီ လိပ်ခုံးခန်းမနဲ့မြက်ခင်းပြင်လေးမှာဟောပြောပွဲတွေ၊ မင်္ဂလာဧည့်ခံံပွဲတွေကျင်းပကြတယ်။ ဘာလို့ အဲဒီနေရာလေးမှာ ကျင်းပခဲ့ရသလဲဆိုရင် ဧရိယာစတုရန်းပေ ၁၄၂၂၉ ပေ အကျယ်အဝန်းထဲမှာ ဘယ်နေရာကနေပြောပြော ဘယ်နေရာကနေ နားထောင်နားထောင် အသံကို ပီပီသသ ကြည်ကြည်မြမြ ကြားနေရလို့ပါဘဲ။

အဲဒီလိုထူးခြားချက် ဖြစ်စေတာကတော့ ရေ ကနေ အသံထိန်းစနစ် ( Surrounding Sound System ) နဲ့ လိပ်ခုံးခန်းမ ကို တည်ဆောက်ထားလို့ပါဘဲ။

တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့ကတော့ ဗြိတိသျှက Raglan Squire အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး လိပ်ခုံးခန်းမ နဲ့ ဗိသုကာဒီဇိုင်းဆု ( ၁၉၆၀) ကို ရရှိတဲ့ အဖွဲပါ။

၃-၃-၁၉၅၄ ရက်နေ့မှာ နိုင်ငံတော်ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု က အုတ်မြစ်ချပေးခဲ့ပြီး ၁၉၅၇ မှာပြီးစီးခဲ့ပါတယ်။

အင်ဂျင်နီယာကျောင်းသားတွေ အတွက်ရည်ရွယ်တည်ဆောက်ခဲ့ပေမဲ့ ၁၉၅၇-၅၈ ပညာသင်နှစ်တခုတည်းသာ အင်ဂျင်နီယာသင်တန်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြီး ၁၉၆၀-၆၁ မှာ ဥပစ အပိုင်း(က)(ခ) သင်တန်း ၊ ၁၉၆၄ မှစတင်ပြီး ဆေးတက္ကသိုလ်(၁) အဖြစ်ပြောင်းလဲခဲ့ပါတယ်။

မှတ်မိသမျှ ပုံဖေါ်ရရင် အောက်ကြမ်းခင်းကို ဆဋ္ဌဂံံ ပျားအုံကွက် မှန်အထူတွေခင်းထားတယ်။အလယ်တိုင်မပါတဲ့ ခန်းမကျယ်ဖြစ်တယ်။ခြေထောက်၂ချောင်းထောက်ပေါ်တီကို ရှိတယ်။မျက်နှာကျက် ကို လျှာထိုးသစ် ၃လွှာခင်းထားပြီး တလွှာနဲ့ တလွှာအကြားမှာ ကတ္တရာပြားတွေပါတယ်။

အမိုးကိုကြေးပြားတွေနဲ့မိုးထားပြီး ကြေးမှိုရိုက်ထားတယ်။ အဆောက်အအုံ ပါတ်လည်မှာ ရေမြောင်းတွေရှိပြီး မှန်အထူတွေနဲ့ အုပ်ထားတယ်။အဆောက်အဦး ရဲ့ ထောင့်၄ထောင့်မှာ ၄ပေ ပါတ်လည်အကျယ် ရေကန်တွေရှိတယ်။အဆောက်အဦး အောက်မှာ ရေလှောင်ကန်တခုရှိတယ်။

လူအင်အားနဲ့ အသံကို ချိန်ညှိတဲ့စနစ်ပါ။ လူအင်အားများရင် ရေများများဖြည့် ပြီး ထိန်းညှိရတယ်ဆိုပါတယ်။

အဲဒီခေတ်က ကျောင်းသားတွေ ရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်အကြောင်းပြောရင် ကန့်ကော်ပင်တန်းတွေ ၊ သစ်ပုတ်ပင်နဲ့ဂျပ်ဆင်၊အင်းလျားကန် ၊ လိပ်ခုံးခန်းမ တို့က မပါမဖြစ်တဲ့ အရာတွေပါ။၁၉၉၀ခုနှစ် အရောက်မှာ လိပ်ခုံးအဆောက်အအုံ ကို ကျပ် ၂၅သိန်း ၁သောင်း နဲ့ ရောင်းစားခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ —

အင်ဂျင်နီယာကျောင်းသားတွေအတွက်ကတော့ ရေနဲ့ အသံထိန်းစနစ် တခုဖြစ်တဲ့ (Surrounding Sound System)ကိုလေ့လာဘို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်းပါဘဲ။

အခုတော့ မိုက်ခရိုဖုန်းမလို ၊ ဆောင်းဘောက်မလို ဘဲ ရေနဲ့ အသံထိန်းညှိတဲ့ လိပ်ခုံးခန်းမ ရှိခဲ့ဘူးတယ်ဆိုတာ ဒဏ္ဍရီ တခုအဖြစ် ရှိနေပါတော့တယ်

ဆရာဌေး

Zawgyi

ဒ႑ရီီထဲက ေရနဲ႔ အသံထိန္းစနစ္

ရန္ကုန္တကၠသိုိလ္ဝန္း ထဲမွာ ျပည္လမ္းေပၚကၾကည့္ရင္ လိပ္ခုံးခန္းမ လို႔ေခၚဆိုိတဲ့အေဆာက္အုံငယ္တခုရွိခဲ့ဘူးတယ္။လိပ္ေက်ာကုန္းနဲ႔တူတဲ့ အမိုးရယ္္၊ေရကန္ငယ္ေလးနဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္ေလးက လိပ္ခုံးခန္းမရဲ့ အလွကို ေဖၚညႊန္းေနပါတယ္။သူ႔အေနာက္ဘက္မွာ ေဆးတကၠသိုလ္ စာသင္ခန္းမ ၊ အေရွ႕ဘက္မွာ အဆင့္ျမင့္ပညာဦးစီးဌာန အေဆာက္အအုံရွိတယ္။

လိ္ပ္ခုံးခန္းမဟာ အနံံ ၉၃ေပ၊အလ်ား ၁၅၃ေပ ရွိပါတယ္(ဧရိယာစတုရန္းေပ ၁၄၂၂၉ ေပ ပါ)။

အဲဒီ လိိပ္ခုံးခန္းမနဲ႔ျမက္ခင္းျပင္ေလးမွာေဟာေျပာပြဲေတြ၊ မဂၤလာဧည့္ခံံပြဲေတြက်င္းပၾကတယ္။ ဘာလို႔ အဲဒီေနရာေလးမွာ က်င္းပခဲ့ရသလဲဆိုရင္ ဧရိယာစတုရန္းေပ ၁၄၂၂၉ ေပ အက်ယ္အဝန္းထဲမွာ ဘယ္ေနရာကေနေျပာေျပာ ဘယ္ေနရာကေန နားေထာင္နားေထာင္ အသံကို ပီပီသသ ၾကည္ၾကည္ျမၿမ ၾကားေနရလို႔ပါဘဲ။

အဲဒီလိုထူးျခားခ်က္ ျဖစ္ေစတာကေတာ့ ေရ ကေန အသံထိန္းစနစ္ ( Surrounding Sound System ) နဲ႔ လိပ္ခုံးခန္းမ ကို တည္ေဆာက္ထားလို႔ပါဘဲ။

တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕ကေတာ့ ၿဗိတိသၽွက Raglan Squire အဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး လိပ္ခုံးခန္းမ နဲ႔ ဗိသုကာဒီဇိုင္းဆု ( ၁၉၆၀) ကို ရရွိတဲ့ အဖြဲပါ။

၃-၃-၁၉၅၄ ရက္ေန႔မွာ နိုင္ငံေတာ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု က အုုတ္ျမစ္ခ်ေပးခဲ့ၿပီး ၁၉၅၇ မွာၿပီးစီးခဲ့ပါတယ္။

အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ရည္ရြယ္တည္ေဆာက္ခဲ့ေပမဲ့ ၁၉၅၇-၅၈ ပညာသင္ႏွွစ္တခုတည္းသာ အင္ဂ်င္နီယာသင္တန္းကို ဖြင့္လွစ္နိုင္ခဲ့ၿပီး ၁၉၆၀-၆၁ မွာ ဥပစ အပိုင္း(က)(ခ) သင္တန္း ၊ ၁၉၆၄ မွစတင္ၿပီး ေဆးတကၠသိုလ္(၁) အျဖစ္ေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။

မွတ္မိသမၽွ ပုံေဖၚရရင္ ေအာက္ၾကမ္းခင္းကို ဆ႒ဂံံ ပ်ားအုံကြက္ မွန္အထူေတြခင္းထားတယ္။အလယ္တိုင္မပါတဲ့ ခန္းမက်ယ္ျဖစ္တယ္။ေျခေထာက္၂ေခ်ာင္းေထာက္ေပၚတီကို ရွိတယ္။မ်က္ႏွာက်က္ ကို လၽွာထိုးသစ္ ၃လႊာခင္းထားၿပီး တလႊာနဲ႔ တလႊာအၾကားမွာ ကတၱရာျပားေတြပါတယ္။

အမိုးကိုေၾကးျပားေတြနဲ႔မိုးထားၿပီး ေၾကးမွိုရိုက္ထားတယ္။ အေဆာက္အအုံ ပါတ္လည္မွာ ေရေျမာင္းေတြရွိၿပီး မွန္အထူေတြနဲ႔ အုပ္ထားတယ္။အေဆာက္အဦး ရဲ့ ေထာင့္၄ေထာင့္မွာ ၄ေပ ပါတ္လည္အက်ယ္ ေရကန္ေတြရွိတယ္။အေဆာက္အဦး ေအာက္မွာ ေရေလွာင္ကန္တခုရွိတယ္။

လူအင္အားနဲ႔ အသံကို ခ်ိန္ညႇိတဲ့စနစ္ပါ။ လူအင္အားမ်ားရင္ ေရမ်ားမ်ားျဖည့္ ၿပီး ထိန္းညႇိရတယ္ဆိုပါတယ္။

အဲဒီေခတ္က ေက်ာင္းသားေတြ ရဲ့ စိတ္ႏွလုံးထဲမွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္အေၾကာင္းေျပာရင္ ကန္႔ေကာ္ပင္တန္းေတြြ ၊ သစ္ပုတ္ပင္နဲ႔ဂ်ပ္ဆင္၊အင္းလ်ားကန္ ၊ လိပ္ခုံးခန္းမ တို႔က မပါမျဖစ္တဲ့ အရာေတြပါ။၁၉၉၀ခုႏွစ္ အေရာက္မွာ လိပ္ခုံးအေဆာက္အအုံ ကို က်ပ္ ၂၅သိန္း ၁ေသာင္း နဲ႔ ေရာင္းစားခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ —

အင္ဂ်င္နီီယာေက်ာင္းသားေတြအတြက္ကေတာ့ ေရနဲ႔ အသံထိန္းစနစ္ တခုျဖစ္တဲ့ (Surrounding Sound System)ကိုိေလ့လာဘို႔ အခြင့္အေရး ဆုံးရွုံးခဲ့ရျခင္းပါဘဲ။

အခုေတာ့ မိုက္ခရိုဖုန္းမလို ၊ ေဆာင္းေဘာက္မလို ဘဲ ေရနဲ႔ အသံထိိန္းညႇိတဲ့ လိပ္ခုံးခန္းမ ရွိခဲ့ဘူးတယ္ဆိုိတာ ဒ႑ရီ တခုအျဖစ္ ရွိေနပါေတာ့တယ္

ဆရာေဌး

About the author

Aung Lay

Leave a Comment